Dünya’da ekonomik önemi olan bazı erik anaçlarının genel özellikleri aşağıda verilmiştir

St. Julien GF 655/2
GF 655/2 kloroza meyilli topraklarda, ağır ve nemli topraklara nazaran daha iyi sonuç verir. Yorgun topraklara adapte olamaz. Ağacın tacını %30 kadar küçültür. Damask ve çöğür anaçlarından daha az verimlidir. Dip sürgünü verme eğilimi vardır ve meyve iriliği daha düşüktür. Nektarinler için uygun değildir. İn vitro ve çelikle çoğaltılabilmektedir (Anonim, 1983).
Pixy
East Malling Araştırma İstasyonu tarafından St.Julien d'orleans eriğinden selekte edilmiştir. Sık dikim için uygun olan zayıf bir anaçtır. Dönüme 100 den fazla ağaç almaktadır. St.Julien üzerindeki ağaçlardan %30 daha ufak ağaçlar yapar. Kaysı ve şeftaliler için de anaç olarak kullanılabilir. Sık dikimde hektara 1000-2000 ağaç almaktadır (Anonim, 1983).
St. Julien A
St. Julian A, Prunus insititia türü içerisinden East Malling Araştırma İstasyonunca selekte edilmiştir. Stool Bed Layering sistemi ile kolaylıkla çoğaltılabilir. Birçok çeşit ile uyuşması iyidir. Orta kuvvette ağaçlar yapar (Anonim, 1983).
Otesani 8
P. domestica türüne ait eriklerden selekte edilmiştir. Birçok çeşitle uyuşması iyi, çoğaltılması kolaydır. Myrobalan çöğürlerinden %30-50 daha ufak ağaçlar yapar. Ağaçları dikildikten 3 yıl sonra meyveye yatar. 5. yılda tam verime ulaşır. Ağır ve killi topraklara iyi adapte olur. Üzerine aşılanan çeşidi düşük sıcaklıklara karşı korur. Otesani 8 üzerindeki ağaçlar 4X2.5 m yada 4X2m mesafe ile dikilirler (100-120 ağaç/dönüm). Dönüme 1.5-2 ton meyve verirler (Botu, 1991).
Otesani 11
Romanya'da P. insititia'dan selekte edilmiştir. Odun çelikleriyle St.Julien ve Pixy'den daha kolay çoğaltılır. Tüm Avrupa erikleriyle uyuşur. Orta güçtedir. Ağır ve killi topraklara iyi adapte olur. Üzerindeki çeşitlerde düşük sıcaklıklarda yüksek mukavemet sağlar. Otesani 11 üzerindeki çeşidi 4. yılda ekonomik devre geçirir. Bu anaç üzerindeki fidanlar 4.5-5X3m dikim mesafesi ile dikilebilirler (66.6-88.8 ağaç /dönüm)(Botu, 1991).
Mr.S 2/5
1960 yılında İtalya Pisa’da Prof.Dr. Scaramuzzi tarafından Myrobalan çöğürlerinin açık tozlanması ile elde edilmiştir. Açıkta odun çelikleriyle ya da Stool Bed sistemiyle kolaylıkla çoğaltılabilir. Redhaven, Cresthaven, Flavorcrest, Firebrite, Maygrand, Weinberger, Maria Branco, Maria Rosa, Claudia, Lizinia, Silvia gibi üzerinde çalışmalar yapılmış şeftali ve nektarin çeşitleriyle uyuştuğu saptanmıştır. Kayısılara anaç olarak kullanıldığında Reale d’Imola ile Canino ve birçok Avrupa erik çeşidiyle de iyi bir uyuşma gösterdiği belirlenmiştir. Suya ve kirece dayanımı iyi, bol verimli ağaçlar yaptığı gözlenmiştir (Loreti ve ark., 1991)
Roişor Varatic (P.domestica)
1966 yılında Dimbovitza’da lokal bir populasyondan selekte edilmiştir. Bir çöğür anacı olarak kendine verimlidir. Çöğürleri oldukça üniformdur. Ağaçları verimli ve güçlüdür. Kalkerli ve ağır topraklara iyi adapte olur. Romanya’da yetiştirilen tüm erik çeşitleriyle uyuşur (Parnia ve ark., 1988 ).
Corcodus 163 (P.cerasifera)
1978 yılında geliştirilmiş bu anaç, hızlı büyür ve kış soğuklarına dayanıklıdır (-30°C’ye dayanabilir). Odun çelikleriyle kolaylıkla çoğaltılabilir (Parnia ve ark., 1988 ).
Galbior ve Scoldus (P.domestica)
Dimbovitza’da 1984’de tohum anacı olarak selekte edilmişlerdir. Galbior küresel formda çalı tipinde ağaçlar yapar. Ağaçları 3-5 m’ye kadar uzayabilir. Galbior ile kurulan bahçeler hektara 700 ağaç alabilmektedir. Orta büyüklükte ağaçlar yapar. Scoldus üzerindeki ağaçlar Galbior’dan hafif küçüktür. Scoldus çöğürleri düşük sıcaklığa ve kurağa dayanıklıdır. Bu anaç ile kurulan bahçeler hektara 1250 ağaç alabilir (Parnia ve ark., 1988 ).
Porumbar de Iaşi (P.spinosa)
1956 yılında Liacu tarafından Iaşi bölgesinde Blackthorn populasyonundan açık tozlanma ile elde edilmiştir. Romanya’daki tüm erik çeşitleriyle uyuşur. Bu anaç kullanıldığında hektara 1250 ağaç dikilebilir. Meyve kalitesi iyi ve yüksek verimli ağaçlar yapar. Fazla dip sürgünü vermez (Parnia ve ark., 1988 ).

__________________