Genel olarak kökenleri Afrika ,Güney Amerika ve Asyanın sıcak bölgeleri olan bu türler .tropik ve yarı tropik bölgelerde çim bitkisi olarak kullanılır . Soğuğa dayanımları çok zayıf ola bu türler kış aylarında sıcaklığı fazla düşmediği geçit bölgelerine kadar yayılırlar.
BERMUDA ÇİMİ ( Cynodon dactylon )
Çim alanlarda çok kullanılan bir türdür. Tropik veya subtropik bölgelerde yaygın olarak kullanırlar .Özellikle çim alanlar için ıslah edilen çeşitler çok yayılıcı ,ince yapraklı ,sık bir çim örtüsü oluşturur. Yurdumuzda köpek dişi veya Bermuda çimi gibi değişik adlarla anılır uzun ömürlü bir bitkidir. Kurağa ve sıcaklığa dayanır.
BAKLAGİL ÇİM BİTKİLERİ AKÜÇGÜL (Trifolium repens )
Güneydoğu Avrupa'nın bir bitkisi olan ak üçgül yem bitkisi olarak büyük önem taşır .Nemli ve serin bölgelerde sülükleri ile hızlı gelişmesi şekliyle otlatmaya ve çiğnenmeye iyi dayanır. Eski yıllarda park ve bahçeler için hazırlanan karışımlarda çok kullanılmıştır .Birlikte ekildiği buğdaygiller azot sağlanması en önemli özelliğidir.
Kimyasal gübrelerin yayılması ile önemini yitirmiştir.
: - Resim 8: Tipik bir Ak Üçgül Bitkisi.
MELEZÜÇGÜL (Trifolium hybridum )
Nemli ,seri bölgelerde doğal olarak bulunulur .Su göllenen asit topraklara iyi uyum gösterir. Sıcağa ve kurağa dayanımı çok zayıftır. Pembe renkli ufak çiçek kömeçleri ile kolayca tanınır. Çoğunlukla çim alanlarında yabancı ot olarak kendiliğinden gelişir.
YONCA (Medicago sativa)
Yonca bazı ülkelerde yol kenarları ,park ve bahçeler için hazırlanan karışımlarda kullanılırlar. Ancak çok yaygın bir bitki örtüsü değildir. Uzun ömürlü ve dayanıklı bir bitki örtüsü olması .azotlu gübreye ihtiyaç duymaması önemli özellikler arasıda sayılabilir. Yonca tohumları kolayca çimlenir. Başlangıçta yavaş gelişen bitkiler sonra hızla büyümeye başlarlar.
ALACA TAÇOTU ( Coronilla varia )
Özellikle ABD'nde erozyon kontrolü .yamaçların ve karayollarının yeşillendirilmesi amacıyla kullanılır. Ekim yılında gelişmesi yavaştır. Birkaç yıl içinde tek bitkiler 3-5 metre uzayabilir.
Çok yıllık bir bitkidir .Sülüklerle geniş alanlara yayılabilir . Yatık olarak geliştiğinden sülükler üzerindeki boğumlardan yeni sürgünler ve kökler çıkar. Tohumla üretim yolu tercih edilir.
Ekim ayında gelişmesi yavaştır.
2.3.DİĞER FAMİLYALARDAN ÇİM BİTKİLERİ
Özel şartlara sahip çim alanlarda bazen buğdaygil veya baklagil familyaları dışında türlerde yetiştirilir. Kullanım alanları çok kısıtlı olan bu türlerin çim alanların tesisi fazla önemleri yoktur. Bu nedenle sadece iki çim bitkisinin kısa özelikleri aşağıda verilmiştir.
KARAÇİM ( Ophiopogon japonicus )
Zambakgiller familyasına bağlı olarak kara çim .yumak şeklinde gelişir .Budaygil çim bitkilerine benzer bitkiler 25-30 cm. kadar boylanır .Kök sapları ile oldukçada yavaş yayılırlar. Temmuz-Ağustos aylarında menekşe - mor renkli çiçekler açar. Yaprakları koyu yeşil renktedir.
Karaçim koyu gölge ve serin alanlarda başarılı sonuçlar verir, iri ağaçların gölgelerine iyi dayanır.Kök tacından ayrılan köklü bitkilerin 15-20cm aralıklarla dikimi ile çoğaltılır .Yılda bir kez ilkbaharda 2-5 gr/m2 Azot gübrelmesi yeterlidir.
DİKONDRA (Dichondra repens)
Sarmaşıkgiller familyasına bağlı ,sürünücü yapıda
otsu ve çok yıllık bir bitkidir. 5-10 cm kadar boylanan
bitki sülükleri ile oldukça hızlı yayılır. Güneş ve
gölge şartlarda gelişebilir. Toprağın düzenli nemli olması gerekir. Soğuğa dayanımı zayıftır. Basılmaya ve çiğnen meye karşı dayanımı da çok zayıftır. Ancak biçim istememesi düzenli sulanan ve gübrelenen alanlarda çok iyi bir çim örtüsü oluşturması en önemli avantajlarıdır. Genellikle fazla biçim yapılmayan gölge ve yarı gölge alanlarda yetiştirilmesi önerilir. Dikondra tohumla veya çelikle üretilebilir.