insan bir çekirdeğe benzer. (nasıl mı?)

Merhaba Nuryolcusu, fazla felsefeye girmeden (gerçi bu felsefi bir başlık olmuş), bahcesel yöneticilerinin tepkisini almadan buradan yazışabiliriz, zannedersem.

İnsanın da mahiyetinde çekirdek gibi Allah' ın kudretinden ehemmiyetli cihazat ve kaderden kıymetli programlar tevdi edilmiştir. İnsanda çekirdek gibi ağaç olma gayreti içerisinde olmalıdır. Yoksa fena ve fani olarak çürüyüp gider.
Bizler de o istidat çekirdeğimizi islamiyet suyu ile imanın ziyasiyle ubudiyet(ibadet) toprağı altında terbiye edersek manevi cihazlarımızı da hakiki gayelerine tevcih etsek alem i ahiret ve cennette, meyvedar bir ağaca inkılap edebiliriz. DEĞİL Mİ?

Kâinat bir ağaç. İnsan bir meyve. Bütün kâinattan süzülüp gelmiş özler insanda toplanmış. Kâinat ağacının en mümtaz meyvesi. Kâinat ağacının varlık sebebi. Kâinat ağacından beklenen en önemli netice. En kıymetli dalında, dünya üzerinde; kendisi için çizilmiş Cennet’e layık bir olgunluğa erişme hedefine doğru ilerliyor..

Kâinat bir meyve; insan bir çekirdek. İçinde bütün varlık alemlerinin ince plânları, projeleri gizli. Maddî ve manevî sayısız âlemleri içinde barındırıyor. İnsan, âlemleri barındıracak kadar büyük. Âlem, insan çekirdeğini verecek kadar zengin.

Kâinat bir umman; insan o ummandan süzülmüş bir damla. O damla ayrı bir umman. O umman, ebedîlik istiyor, sonsuz bir deniz olma isteğini taşıyor. O ummanın Sultanı, gün gelecek, şu bir damlacık insanı lâyık olduğu ebediyet denizine damlatacak ve onu ebedî bir deniz hâline getirecek.

Kâinat cennet misal bir bahçe; insan o bahçenin gonca gülü. Bütün güzellikler, onun güzelliğiyle tamamlanıyor. Bütün güzellikler o gülün güzelliğine bakıyor. Bütün güzellikler gülün güzelliğine güzellik katıyor.

Bu yönleriyle insan bir çekirdeğe benzer değilmi?

İnsanda küçük bir kainatın misali.Vahidi kıyas ile insan kendinde bulunan cihazatları kainatla kıyaslarsa kendini ve kainatı okumasını ögrenir.

evet insanda kendine verilen cihazlarla kainatı okuyup kainat sahibinin makasıdını anlayabilir.Mesela; nasıl ben bu evi yaptım ve yapmasını biliyorum öyle de bu kainatın sanatkarı da kainatı yapmış ve muntazam bir şekilde idare ediyor.

"Nasılki bir kavunun (meselâ) her bir çekirdeğinde, o kavun temerküz ediyor(toplanıyor). Ve o çekirdeği yapan zât elbette odur ki; o kavunu yapar, sonra ilminin hususî mizanıyla ve hikmetinin ona mahsus kanunuyla o çekirdeği ondan sağar, toplar, tecessüm ettirir. Ve o tek kavunun tek ve vâhid(bir)ustasından başka hiçbir şey, o çekirdeği yapamaz ve yapması muhaldir. Aynen öyle de, rahmaniyetin tecellisiyle kâinat bir ağaç, bir bostan ve zemin bir meyve, bir kavun ve zîhayat ve insan bir çekirdek hükmünde olduğundan; elbette en küçük bir zîhayatın hâlıkı ve rabbi, bütün zeminin ve kâinatın hâlıkı olmak lâzım gelir." 7.şŞua:170

Aslında yapan elin bir olduğu şuradan da anlaşılabilir. kavunun her bir hücresi ve kavun çekirdeğinin her bir hücresi içerisinde bulunan DNA lar aynı kodlamaya sahiptir. Aynı gen bilgisine sahiptir. Daha da enteresanı tüm hücrelerin Aynı DNA yapısına sahip olması Tek bir yaratıcıyı gösterir. Doğaymış, Tabiatmış... o da tek bir yaratıcının eseridir. Çünkü bir köyde iki muhtar, bir şehirde iki vali olsa intizam karışır. Nasıl tabiatın bu mükemmel işleyişinde birden fazla el olabilir?

zerre gibi bir afyon tohumu, bir gram gibi bir zerdali çekirdeği, bir kavun çekirdeği, nasıl yün kumaştan daha güzel dokunmuş yapraklar, patiskadan daha beyaz ve sarı çiçekler, şekerlemeden daha tatlı ve köftelerden ve konserve kutularından daha lâtif, daha leziz, daha şirin meyveleri rahmet hazinesinden getiriyorlar, bize takdim ediyorlar.
Bak, kaç top yün kumaş ve patiska ve çiçekli kumaş çıktı. Bak, ondan ne kadar şekerlemeler, yuvarlak tatlı köfteler yapılıyor ki, bizim gibi binler adam giyse ve yese kâfi gelir.

Dünya bir misafirhanedir. İnsan onda az duracaktır ve vazifesi çok bir misafirdir ve kısa bir ömürde ebedi hayatına lazım olan levazımatı tedarik etmekle mükelleftir.