Bu konuya ben de bir ayet meali ekleyeyim dedim:
Yani, insan der: "Çürümüş kemikleri kim diriltecek?" Sen, de: "Kim onları bidâyeten inşâ edip hayat vermiş ise, o diriltecek." (YASİN SURESİnden)

Bir zât, göz önünde bir günde yeniden büyük bir orduyu teşkil ettiği halde, biri dese, "Şu zât,fertleri istirahat için dağılmış olan bir taburu bir boru ile toplar; tabur tekrar düzen altına getirebilir."

Sen, ey insan, desen: "İnanmam"; ne kadar divânece bir inkâr olduğunu bilirsin.

boru'mu o donemde boru kelimesi varmiydi anlam teskil eden bir yapit varmiy'di cok enteresan seyler oluyor

Sevgili İbrahim Şimşek, sizin o dönemde neyin var olup olmadığını algıladığınız kadar kafanızdaki o döneme ait bilgilere eksik baktığınızla da alakalı diye düşünüyorum bu bilmemekten değil yanlış anlamayın öğrenmemekten veya öğrenmiş olmamaktan kaynaklanıyor.

Zira Kuran bir zaman kitabıdır, O'nda zamanın evvelinden, yaşadığımız zamandan ve ilerde olacaklardan haber verir. Evveli ve sonu, zamansız ve mekansız, hiçbirşeye ihtiyacı olmayan aksine her şeyin ona ihtiyacı olduğu (Samed), bütün noksanlıklardan münezzeh (Sübhan) bir Allah'ımız var. O'na yarattığı gelmişler geçmişler ortada iken noksanlık atfetmek çok büyük noksanlık ve algılamada hatadır.

Çoğunlukla bir konuyu değerlendirirken duygularımız, bildiklerimiz etkili olur. Ne kadar biliyorsak o kadar karar veririz. Değerlendirme dışı bıraktığınız bir etken sizi yanlış sonuca götürebilir.

İnsanı Allaha götüren en büyük gerçek dünya ne kadar değişirse değişsin şu ki; ölüm çok konuşanı susturuyor, ölüm sizi ikna da etseler susturuyor, ölüm Alahtan başka herşeyin yalan olduğunu söylüyor, ölüm yaşamın anlamını yaşam Allah için olduğunda anlamlandırıyor. Unutmayın nice ölümü izah edenler öldüler. İşte en büyük gerçek ve merkez budur, hayata anlam veren.

Şimdi bir borunun varlığı o dönemde yok diyelim hayvanların boynuzlarından ses çıkaran aletler yaptığının yada çok daha uzaklara ses ulaştırmanın yolunu borazanla bulmuşken borunun tarihçesini mi ortaya dökelim.

Evet orada söylenen boru su borusu değil. Ses cıkarması için kullanılan boru. Hayvan boynuzundan da olur metalden de yapılır. O zaman kılıç,gürz,kalkan yapılyorda boru neden olmasın.Bunun neresini anlamadınız hayret...

İbrahim Bey;
Burada borudan kasıt dünyanın harabiyetinden sonra Allah ın emriyle israfil denen bir meleğin üflediği surdur.
Malumunuz savaşlarda bile savaş borusu çalmak eski bir adettir.
yoksa su borusu değil...

bahar mevsiminde birkaç gün zarfında nev-i beşerin(insanların) umumundan bin derece ziyade olan umum ağaçların bütün yaprakları, evvelki baharın aynı gibi birden mükemmel bir sûrette inşaları ve yine umum ağaçların umum çiçekleri ve meyveleri ve yaprakları, geçmiş baharın mahsulâtı gibi, berk(şimşek) gibi bir sür'atle îcadları; hem o baharın mebde'leri olan hadsiz tohumcukların, çekirdeklerin, köklerin, birden beraber intibahları ve inkişafları ve ihyâları; hem kemiklerden ibaret olarak ayakta duran emvat(ölü)gibi bütün ağaçların cenazeleri bir emir ile def'aten «Ba'sü Ba'del Mevt» e mazhariyetleri ve neşirleri; hem küçücük hayvan tâifelerinin hadsiz efradlarının gâyet derecede san'atlı bir Sûrette ihyâları; hem, bilhassa sinekler kabîlelerinin haşirleri ve bilhassa daima yüzünü, gözünü, kanadını temizlemekle bize abdesti ve nezâfeti ihtar eden ve yüzümüzü okşayan gözümüz önündeki kabîlenin bir senede neşrolan efrâdı, benî-âdemin Âdem zamanından beri gelen umum efradından fazla olduğu halde, her baharda sâir kabîleler ile beraber birkaç gün zarfında inşaları ve ihyâları(hayat verilmeleri), haşirleri; elbette Kıyâmette ecsad-ı insâniyenin(insan cesetlerinin)inşasına bir misâl değil, belki binler misâldirler.

herşey'in dizgini elinde, herşey'in anahtarı yanında, gece ve gündüzü, kış ve yazı bir kitap sahifeleri gibi kolayca çevirir. Dünya ve âhireti iki menzil gibi; bunu yapar, onu açar bir Kadîr-i Zülcelâldir. Mâdem böyledir, bütün delâilin neticesi olarak: وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ yâni; kabirden sizi ihyâ edip, haşre getirip huzur-u kibriyâsında hesabınızı görecektir.(AMENNA)