ARECACEA FAMİLYASI
Palmiyeler arecacea ailesinin, tek çenekli, odunsu bitkileridir. Yüzeysel kök sistemine sahiptirler. Bazı palmiye türleri de hava köklerine sahiptir. Odunsu gövdeye sahiptirler.Genç palmiyeler, büyüme ucu (apikal meristem) belirli bir büyüklüğü erişmeden gövde yapmaya başlamaz. Palmiyelerin ilk yıllarda gövde yapmamasının nedeni büyüme ucunun yeterli gelişme yapmamış olmasıdır. Gövdesinin kabuğu yoktur. Palmiye gövdelerinde ikinci kalınlaşma olmaz. Yaprakları genelde gövdenin üst kısmına dağılmıştır. Yaprak şekillerine göre, elsi (palmat), tüysü (pinnat) ve iki tüysü (bipinnat) olarak gruplandırılır. Çiçekleri salkım şeklinde olur. Çiçekleri, genelde yeşilimsi veya krem-beya renktedir. Meyveleri türlere göre farklılık gösterir. Genellikle iyi drenajlı, nemli, sıcak ve korunaklı ortamlarda yetişirler. Derin topraklarda iyi gelişirler.

I. CHAMAEROPS HUMULİS - BODUR AKDENİZ PALMİYESİ (ARECACEAE)
Yetiştiği Yer: Doğal olarak İspanya, Fas'tan Libya'ya kadar olan Kuzey Afrika kıyıları, İtalya'nın Tuscany'den güneye olan yörelerinde, Sicilya, Sardunya ve Malta adalarında bulunmaktadır.
Boy ve Çap: 4-6m boy, 1 -2m tepe tacı yapar.
Genel Özellikleri: Genelde çok gövdeli, fazla boylanmayan çalı görünümünde bir palmiyedir. Hafif kar yağışına dayanıklıdır. Uzun ve dikenli bir sap üzerindeki yaprakları, yelpaze şeklindedir.Yapraklar yeşil ile gümişi ve mavi arasında değişik renk nüansları gösterirler. İlkbaharda marttan mayısa kadar çiçek açar. Sonbaharda olgunlaşan meyveler, kırmızı-kahverengi, 1-4cm yuvarlak veya oval şekildedir. İki cinslidir. Bazen de hermafrodit (erkek ve dişi çiçekler aynı ağaçta) olabilirler.
İklim ve Toprak İstekleri: Genellikle kireç taşlı topraklarda bulunmasına karşın, kumlu, granit kayalı tepeler, yamaçlar ve hemen her çeşit kuru toprakta gelişmektedir. Dikildiği yeri sevdikten sonra, kuraklığa ve dona dayanıklıdır. Güneş altında daha iyi gelişme gösterir. Yarı gölgede de yetişebilir.
Budama Durumu: Budamaya gerek yoktur.
Üretim tekniği: Üretimi tohum ve yan sürgünleri ile yapılır.
Kültivarlan:
C.h.cv. 'Elatıor' - Tek gövdeli bir alt türdür. C.h.cv. 'Cerifera' - Mavi yapraklı bir alt türdür.

II. PHOENIX CANARIENSIS - KANARYA ADALARI HURMASI
Yetiştiği Yer: Kökeni Kanarya Adaları'dır.
Boy ve Çap: 18-20 m'ye kadar boylanır, gövdesi 90 cm kalınlığa, tepe tacı 5-6 m tepe tacı yapar.
Genel Özellikleri: Tek düzgün gövdeli, gövde sürgünü vermez. 5-6 m boya ulaşan yaprakları, gövdeye yakın kısımda, kaba büyük dikenler içerir. Meyvesi 2 cm büyüklükte, olgunlaştıkça portakal rengidir, tadı aynı hakiki hurmanınki gibidir, etsiz olduğundan genelde yenilmez. Soğuğa ve kuraklığa dayanıklıdır. -10 oC herhangi bir zarar görmemektedir.
İklim ve Toprak İstekleri: Genellikle drenajlı, hemen hemen her çeşit kuru toprakta gelişmektedir. Dikildiği yeri sevdikten sonra, kuraklığa ve dona dayanıklıdır. Güneş altında daha iyi gelişme gösterir. Yarı gölgede de yetişebilir. Budama Durumu: Budamaya gerek yoktur. Kuruyan dallar budanarak alınır. Üretim tekniği: Üretimi tohum ekilmek suretiyle yapılır.

III. WASHINGTONIA FİLİFERA - PAMUK PALMİYESİ
Yetiştiği Yer: Kökeni ABD'nin güneybatısı ve kuzeybatı Meksika kökenlidir. Boy ve Çap: 16 m'ye kadar boylanır, gövdesi 60-80 cm kalınlığa erişir.
Genel Özellikleri: Gövdenin üzerinde bulunan eski, ölü yapraklar aşağıya sarkıp, gövdeye yapışarak eteklik görünümü oluşturur. Yaprak saplarında dikenleri vardır. Gri-yeşil parlak kosta palmat yaprakların segment uçları pamuk ipliksi görünürler. Yaz aylarında, beyaz çiçekleri takiben oval 1 cm uzunluğunda , kahverengi siyah meyveleri olur.
İklim ve Toprak İstekleri: Genellikle drenajlı, hemen hemen her çeşit kuru toprakta gelişmektedir. Güneş altında daha iyi gelişme gösterir. Işık ve sıcaklık ihtiyacı fazladır.
Budama Durumu: Budamaya gerek yoktur. Kuruyan dallar budanarak alınır. Üretim tekniği: Üretimi tohum ekilmek suretiyle yapılır

merhaba sayın selserac ben WASHINGTONIA FILIFERA adlı palmiye türünün meyvelerinin herhangi bir alanda kullanılıp kullanılmadıgını ögrenmek istiyorum bildi verebilirseniz sevinirim iyi günier