Çim alanlarının yapımında başarı bir dizi faktöre bağlıdır. Bu faktörler arasında en önemlilerinden birisi çim ekilecek alanlarda toprağın fiziksel ve kimyasal olarak çok iyi hazırlanmasıdır. Diğer bir ifade ile ekimden önce toprak ; fiziki yapı, yabancı ot ,drenaj , pH ,bitki besin maddesi gibi bir çok özellik yönünden çim ekimine uygun bir hale getirilmelidir. Daha sonra kaliteli tohum ve düzenli ekim ile iyi bir çim örtüsü elde edilebilir.
ÇİM ALAN TESİSİNDE DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR
• Çim yapılacak sahanın temizlenmesi :çim alanda mevcut yabancı ot, her türlü inşaat artığı, taş, moloz,
vs. nin sahadan uzaklaştırılması ,
• Drenaj: Yeşil alan projesinde çim saha olarak belirtilen kısımların sulama drenaj işlerinin etüdü ve önce
bu hususlara ait gerekli çalışmaların bitirilmesi,
• Elekktirik su ve vb. Şebekelerin döşenmesi,
• Yabancı ot mücadelesi: Toprağın kaba işlemesi ve sahada mevcut yabani otların uzaklaştırılması,
• Çim toprağının hazırlanması: mevcut üst toprağın1,5-20cm derinliğinde işlenerek ekime hazır hale
getirilmesi,
• İşlenmiş toprağın temizlenmesi: toprak sathından 5 cm derinliğe kadar olan kısımda bulunan bulunan
taş ve çakılların sahadan uzaklaştırılması,
• Çim toprağının ıslahı: mevcut üst toprağın ıslah edilerek ekime hazır hale getirilmesi,
• Çim harcının serimi: mevcut üst toprak özelliğini kaybetmişse,20cm'lik kısmı kısmı kaldırılarak, yerine
4'lü ve 3'lü karışım harç serilmesi,
• Gübreleme: toprağın organik ve kimyevi gübre ile gübrelenmesi,
• Toprağın ince yüzey tesviyesi
• Toprağın bastırılması, sonra sathi olarak 1 cm derinlikte tırmıklanması
• Ekim, dikim, vejetatif yolla çim tesisi
• Çim tohumlarının ekimi için en uygun zaman sonbahar ve ilkbahardır.
• Çim tohumlarının çimlenmesi için lüzumlu asgari ısı 5-8 oC'dir.
• Tohum ekimi rüzgarsız, az güneşli, toprağın ıslak olmadığı yapılmalıdır.
• Silindirlemeden sonra, sahada iz bırakacak şekilde dolaşılmamalıdır.
• Ekim yapılmadan önce (1-2gün) toprak nemli hale getirilmelidir.
• Çim tohumlarının karınca ve kuşlar tarafından taşınmaması için önlem alınmalıdır.
• Tohum sahaya homojen atılmalıdır.
• Sulama kesinlikle çok ince zerreler şeklinde uygulanmalıdır.
• Sıcak ve kurak günlerde sabah akşam, normalde gün aşırı sulama yapılmalıdı.sulama mümkün
olduğunca güneşsiz saatlerde yapılmalıdır.
• ilk biçim 6-8cm'ye ulaşınca 2/3 kalacak şekilde yapılmalıdır.
• Soğuk ve donlu havalarda çim biçimi yapılmaz.
• Çim 2cm'den daha kısa biçilmez.ideal biçim yüksekliği 3-4cm'dir.azami 10 günde bir çim biçimi yapılır.
4.1. EKİM ÖNCESİ YABANCI OT KONTROLÜ
Yabancı ot , çim ekim alanlarında önemli bir sorundur. Toprak ekime hazırlanmadan önce yabancı otlarla mücadele mutlaka yapılmalıdır. Özellikle çok yıllık kök sap ve sülüklerle yayılan tarla ayrığı (agropyron repens)köpekdişi (Cynodon dactylon) kanyaş (sorghum halepense) gibi yabancı otlarla mücadeleye özel önem verilmelidir. Ağaçlar ve çalılar, el yada makine ile dipten kesilerek,artıklar sahadan uzakta bir yerde yakılarak külleri sahaya serpilmelidir. Yakma işlerinin mümkün olmadığı durumlarda artıklar sahadan uzaklaştırılmalıdır.
Çim ekilecek alanlarda yabancı ot kontrolü değişik yöntemlerle yapılabilir. Küçük ev bahçeleri ve parklarda yabancı otlar çapalanır veya değişik aletlerle sökülür. Geniş alanlarda yabancı ot toprak işleme veya değişik ot öldürücü ilaçlar (herbesit) ile kontrol edilir. Diri örtü temizliğinde, özellikle yabani otların, yazın tohum tutmadan uzaklaştırılmaları, yeniden sahaya gelmelerini bir ölçüde engeller.Derin toprak işleme, sürümden sonra alanın bir süre bekletilmesi yabancı ot tohumlarının çimlenmesine kurak devrelerde vejetatif bitki parçalarının kurumasına veya donmasına neden olur. Belirli aralıklarla sürümün tekrarlanması yabancı ot kontrolünün etkinliğini artırır.
4.2. DRENAJ
Tüm çim alanlarda fazla su bitki gelişimini olumsuz yönde etkiler. Su göllenen veya aşırı su tutan alanlarda kökler yüzlek gelişir, bitki büyüme ve gelişimi yavaşlar. Drenaj esas olarak bitki kök bölgesinde fazla suyun uzaklaştırılması işlemidir. Çim alanlarında yapılan drenaj 2 ye ayrılır.
Yüzey drenajı;
Aşırı yağışlı dönemlerde suyun toprak yüzeyinden kolayca uzaklaştırılması için çim alanların tesis döneminde etkili bir yüzey drenajı yapılmalıdır. Yüzey drenajı yapılmayan alanlarda yağışın büyük bir bölümü göllenir. Dolayısıyla biriken su bitkilerin sararmasına yol açar. Çim alanlarının yapımı döneminde,toprak yüzeyine su toplama kanallarına ve yollara hafif bir eğim verilir. Örneğin ev bahçelerinde cadde ve sokak kanallarına doğru %1 eğim .Futbol veya değişik amaçlı spor sahalarında saha kenarına doğru %1-2 eğim verilmesi fazla suyu kolayca uzaklaştırır.
Yüzey altı (kapalı) drenaj
Yüzey drenajı çoğunlukla tek başına yeterli değildir. Özellikle doğal drenajı zayıf, ağır topraklarda yüzey drenajına ek olarak yüzeyaltı drenajına ihtiyaç duyulur. Yıllık yağış miktarı, sulama şekli, toprak bünyesi ve kullanım amacına göre çok değişik yüzeyaltı drenaj sistemleri yapılabilir
Ağır topraklarda suyun alt katmanlara kadar süzülmesi ve drenaj sistemi ile uzaklaştırılması önemli bir sorundur. Ağır topraklara sahip geniş park alanlarında 10-50 cm genişliğinde 50-100 cm derinliğinde açılan hendeklere iri çakıl veya kırılmış taş doldurularak basit bir drenaj oluşturulur. Bu hendek drenaj sistemi ile şiddetli yağışlar kolayca toprak altına indiği gibi taban suyu seviyesi belirli bir düzeyde tutulur. Kolay bir sistem olmakla birlikte yaygın olarak kullanılmaz.
Üs katmanı süzek ve hafif bünyeli çim alanlarında çok değişik yüzeyaltı drenaj sistemleri yapılabilir. Örneğin, süzülen suyun kapalı bir drenaj boru sistemi ile uzaklaştırılması yaygın bir uygulamadır. Bu drenaj sisteminde esas, sızan suyun birbirine paralel olarak yerleştirilen lateral drenaj boruları ile toplanması, bir toplayıcı (kollektör) boru ile uzaklaştırılmasıdır. Bu sistemde beton, kil, künk, metal gibi değişik malzemeden yapılmış borular kullanılsa da son yıllarda delikli PVC veya polietilen borular çok yaygınlaşmıştır. Arazi kaybının olmaması, bakımının azlığı yüzeyde geçirimli toprak tabakası bulunan alanlarda çok etkili olması sistemin en önemli avantajlarıdır. Kapalı drenaj sisteminde kullanılacak boruların çapları arazi büyüklüğü, yağış ve sızan su miktarı ile yakından ilişkilidir. Ancak normal koşullarda lateral boru çapları 10 cm'den daha düşük tutulur. Örneğin, futbol sahalarında kullanılan lateral boruların çapları genellikle 5-8 cm arasında değişir. Toplayıcı boruların çapları ise 10-12 cm'ye kadar ulaşır. Boruların yerleştirme derinliği ile borular arasındaki uzaklıklar toprağın bünyesi, toprak katmanlarının özellikleri, yağış durumu gibi bir çok özelliğe bağlı olarak ayarlanır. Normal koşullarda borular 70-100 cm toprak derinliğine yerleştirilir. Yüksek taban suyu ve tuzluluk sorunu bulunan alanlarda drenaj boruları 2 m'ye kadar indirilir. Toprağın istenilen derinliğine yerleştirilen drenaj borusunun altı ve yanları hafif kum tabakası ile desteklenir. Daha sonra drenaj borusunun üzeri kaba kum + ince çakıl ile doldurularak sistemin tıkanması önlenir ve etkinliği artırılır. (Resim 16) Kum + çakıl tabakası üst toprak tabakasına kadar uzatılır. Drenaj sisteminde borular arasındaki uzaklık 5-20 m arasında değişir. Su hareketinin yavaş olduğu bünyeli topraklarda borular daha sık yerleştirilir. Boruların yerleştirilme şekli değişebilir. Örneğin, lateral borular toplayıcı borulara dik veya kaburga şeklinde bağlanabilir.

Geniş park alanlarında yüzeyaltı drenajının yapımı oldukça masraflıdır. Bu nedenle drenaj sistemi çim alanının kullanım amacı, arazi topografyası ve bölgenin yapısına göre planlanır. Doğal drenajı bulunan, su göllenme veya aşırı su tutma sorunu bulunmayan alanlarda herhangi bir sistem gerekli değildir. Ayrıca geniş park alanlarında sadece sorun bulunan bölüme drenaj sistemi kurulması tercih edilir.
Spor alanlarında drenajın özel bir önemi vardır. Örneğin, futbol sahalarında iyi bir drenaj sistemi başarı için mutlak gereklidir. Futbol sahalarında en çok uygulanan iki drenaj sistemi Şekil 1'de görülmektedir. Her iki sistemde de 5-10 m aralıklarla dizilen 5-6 cm çapındaki lateraller tüm stadı çevreleyen 10-12 cm çapındaki toplayıcı kanallara dik veya kaburga şeklinde bağlanır. Futbol sahalarında lateral borular genellikle %0.5-1 eğimle ve toprağın 70-100 cm altına döşenir.
Uygun bir drenaj sistemi, üst toprak katmanı hafif bünyeli toprak veva toprak karişımı İle hazırlanan Spor alanlarının uzun süre kullanılmasını Sağlar

BAHCESELFORUMSEL

 

Çim alanların sulanması ve aydınlatılması amacı ile kurulacak sistemlerin boru veya kabloları toprak hazırlığı döneminde döşenmelidir. Benzer şekilde ev ve site bahçelerinde telefon, diafon, kablolu TV vb. sistemlerin kablo döşeme işlemleri bu dönemde tamamlanmalıdır. Bu sistemlerin henüz bulunmadığı bölgelerde bahçeye 5-10 cm çapında bir borunun yerleştirilmesi, ileride çim alanlarının kazılmasını engeller.

Çim bitkilerinin kökleri toprağın üst 20-30 cm lik katmanında gelişirler. Genel olarak humusça zengin kolay ufalanabilen drenajı , havalanması ve su tutma kapasitesi iyi olan topraklar çim için uygundur. Bu özelliklen taşıyan organik madde oranı uygun tınlı , kumlu tınlı ,tınlı killi topraklarda çim bitkileri yetişirler, iyi havalanmayan drenajı zayıf ağır bünyeli topraklarda kökler çok yüzlek büyürler.
ÜST TOPRAK: Üstünde kültür yapılsın yada yapılmasın, açık bir arazinin Toprak profiline bakıldığında (A Horizonu) en üstte, içinde bitki köklerinin geliştiği, havanın girebilmesi nedeni ile aerobik mikroorganizmanın yaşadığı alttaki tabakaya göre daha koyu renkli toprak tabakası olup, derinliği üstünde daha önce yapılan kültüre göre değişen ve 20-30cm. 'yi geçmeyen toprak tabakasıdır.
Üst toprağın içinde, bir boyutu 5cm . 'yi geçen taş, çakıl veya ot, kum, kireç, akaryakıt sızıntısı, başka yağlat veya yağlı maddeler, katran ve benzeri moloz ve pislikler kesinlikle bulunmayacak veya bunlarla bulaşık olmayacaktır. Üst toprağın içinde boyutu 5cm 'den az taş ve çakıllar ağırlık olarak en fazla %15 oranında bulunabilir.
Üst toprağın PH değeri 6,0 ile 7,5 arasında olacaktır. Ekim ve dikim amacıyla gerekli minimum üst toprak derinlikleri: çim alanlarda en az 20cm, çalı dikim alanlarında en az 40cm. olacaktır.
Çim ekimi için toprak hazırlığında 3 ayrı seçenek vardır.
1) Hazır bulunan toprağa herhangi bir işlem yapılmadan doğrudan ekim
2) Toprağın üst 20 - 30cmlik katmanı değişik organik maddeler ile ıslah edildikten sonra yapılan ekim
3) Üst toprak katmanı tümüyle sıyrılarak amaca uygun yeni bir toprak karışımı serilmesinden sonra yapılan ekim.
Fiziksel ve Kimyasal özellikler yönünden sorunsuz topraklarda herhangi bir ıslah işlemi yapılmadan ekime geçilebilir. Özellikle tınlı ,tınlı kumlu yapıda organik madde oranı yüksek drenaj sorunu bulunmayan topraklar çim ekiminden doğrudan kullanılabilir. Örneğin tınlı,tınlı kumlu yapılı topraklara sadece organik madde katılması yeterlidir. Çok hafif topraklara ise iyi kalitede killi-tınlı veya killi toprak getirilerek karıştırılır. Bazen su ve besin maddesi tutma kapasitesini artırmak maçıyla iyi yanmış ahır gübresi ,peat ,perlit gibi maddeler eklenir. Havalanma .drenaj gibi özellikler yönünden zayıf olan ağır killi topraklara iyi kaliteli kum peat ahır gübresi perlit gibi maddeler atılarak toprağın fiziksel yapısı düzeltilebilir.
Herhangi bir işlem yapılmadan veya basit önlemlerle ıslah edilen topraklar ekimden önce derince sürülür. Genel olarak park ve bahçeler için kum oranında çok yüksek tutulması gerekli değildir. Bu alanlarda kumlu tınlı veya killi tınlı yapılacak karışımlar daha uygundur.

işlenecek sahanın yüzeyi otsu ve odunsu bitkilerden, taş ve molozlardan arındırıldıktan sonra , mevcut üst toprak, kendi ortalama derinliğinin tamamı kadar veya üst toprağın derin olması hallerinde en fazla 30 cm, derinliğinde bellenerek yada pullukla sürülerek alt üst edilmelidir.
Üst toprak işlenirken, bel veya pulluğun ucu alt toprağa dokunmamalı, alt toprak hiçbir suretle çıkmamalı yada daha üst toprakla karışmamalıdır. Bu işlemde sahada kalmış otsu ve odunsu bitkiler yada önce ekili bulunan ürün kalıntıları toprağa gömülüp ve kökleri toprak yüzeyine çıkarılarak kurumaları sağlanmış olacaktır
Bellenerek veya sürülerek alt - üst edilmiş toprak , ucu sivri tırmıklı bir kültivatör, dişli tırmık diskaro veya bir kazayağı ile parçalanarak, tesviyeye uygun ufalanmış bir yapıya getirilmelidir.
Toprak koşullarının uygun bulunduğu hallerde toprağı sürme ve ufalama, aynı traktöre arka arkaya bağlanmış pulluk ve kültivatörlerle veya bunların yerine alabilecek diskaro ve kazayağı ile de yapılabilir.
Yukarıda tarif edilen işlemler, üst toprak tavında iken yapılmalıdır. Üst toprağın aşırı ıslaklığından çamur yada kurulduğundan dolayı alet işlemez sertlikte veya işlendiği zaman çıkan toprak keseklerini dağılmadan kaldıkları hallerde toprak işlemesi yapılmamalıdır.
ÜST TOPRAĞIN BELLENMESİ
Her türlü yabani ot, taş, moloz vb. yabancı maddelerden temizlenmiş üst toprak elle 20 cm. derinliğinde bellenerek, belleme sırasında çıkan kesekler, kırılacak, ufalanacak aynı zamanda çıkabilecek yabani otlar ve boyu 5 cm. 'yi geçen taş, metal, tahta, vb. yabancı maddeler alan dışında belli noktalara atılmalıdır. Belleme; üst toprak tavında iken yapılmalıdır. Üst toprağın aşırı ıslaklığından dolayı, çamur veya kuruluğundan dolayı bel islemez sertlikte veya bellendiği zaman çıkan keseklerin dağılmadan kaldıkları hallerde belleme işlemi yapılmamalıdır. Belleme sırasında alt toprağa dokunulmayacak, alt toprak üste çıkarılmamalı ve üst toprakla karıştırılmamalıdır.
ÜST TOPRAĞIN ÇAPALANMASI
Bellenmiş üst toprak el çapası veya çapa makineleri ile yüzeyde çapalanarak en büyüğünün çapı 3 cm. 'yi geçmeyen parçalara ufalanacak çapalama sırasında çıkan yabani ot, taş, moloz vb. yabancı maddeler çapalama sahası dışına atılmalıdır. Çapalama toprak tavında iken yapılmalıdır. Üst toprağın aşırı ıslaklığından dolayı çamur veya kurulduğundan dolayı çapa işlemez sertlikte veya çapalandığı zaman keseklerin dağılmadan kaldıkları hallerde çapa işlemi yapılmamalıdır.
ALT TOPRAĞIN İŞLENMESİ
Bir alanın drenaj durumunun ıslah edilmesi gerektiği hallerde, plan, proje ve ilgili raporlarında belirtilen yerlerde, alt toprak yüzeyi, bir traktöre bağlanmış alt toprak işleyicisi ile, hafif topraklarda 75 cm. aralıklarla, ağır ve killi topraklarda 50 cm. aralıklarla, sahanın eş yükselti eğrilerine dik yönde, yerinde kabartılmalıdır.
Bu işleme sırasında işlenen alt toprak kendi yerinde ufalanmış olacak, üstündeki üst toprağa karışmayacaktır. Alt toprak işlemesi o sahada üst toprak daha önce sıyrılmışsa veya yoksa, üst toprak serildikten sonra yapılmalıdır.
ALT TOPRAĞIN TESVİYESİ
Proje sahasında, yapıların gerektirdiği büyük kazılar nedeniyle arazinin doğal kodlarının şeklinin büyük ölçüde değiştiği; Peyzaj Projesi gereği araziye yeniden şekil verildiği yada sahada üst toprak sıyrılıp uygun yerlere kümelendikten sonra, ortaya çıkan alt toprağı, ilgili planlarında gösterilen eş yükselti eğrilerine, bitmiş toprak ve yapı kodları dikkate alınmalıdır. Tekrar kullanılmak üzere depolanmış üst toprak miktarı yeterli ise, yeşil alan düzenlemelerinin her tarafına en az 40 cm. derinliğinde üst toprak serileceği hesaplanarak, yetersiz kaldığı hallerde, çim alanlara 20 cm. derinliğinde, çalı dikim alanlarına 45 cm. derinliğinde üst toprak serileceği hesaplanarak, alt toprağın seviyesi yapılmalıdır.
Üst toprağın sıyrılıp, alt toprakta büyük kazı ve dolgu yapılacağı hallerde, aşağıdaki yöntem uygulanmalıdır.
a) Komşu alanlara toprak veya satıh sularının akmaması için, öncelikle bazı alanı çevresinde hendek
açılmalıdır.
b) Kazı alanı mevcut otsu ve odunsu bitkilerden arındırılmalıdır.
c) Sahada fazla derin yetişmiş çayır veya çimenlik varsa, pulluk, diskaro veya uygun bir alet ve makineyle
sürülmeli, toprak kurutularak veya işlenerek, canlı, bitki kapsamı azaltılmalıdır.
d) Üst toprak tavında iken, tam derinliğinde sıyrılmalıdır. Bu işlem sırasında üst topraktan kayıp olmaması,
alt toprak yada diğer yabancı maddelerde karışmaması için gerekli her türlü önlem alınmalı ve kümelerde sürekli
yabani ot kontrolü yapılmalıdır.
e) Alt toprakta dolgu işi en fazla 15cm derinliğinde tabakalar halinde yapılmalıdır. Büyük kazı ve dolgu
işlerinde kullanılacak makine, toprağın cinsine taşıma mesafesine, işin yapıldığı hava koşullarına ve alt toprakta
istenen sıkışma derecesine göre belirlenmelidir.
f) Toprağa verilecek maksimum eğim, toprağın cinsine göre değişirse de, planın gerektirdiği hallerde, bu
standartların dışına çıkılabilir. Ancak çim biçme ve bakım, idame işlerinin yapılma yöntemine göre aşağıdaki
meyillerinin tesisi uygundur :
Çim biçmenin elle yapıldığı yerlerde max. meyil : 1:1:1 (45 °)
Çim biçmenin küçük makineyle yapıldığı yerlerde max. .meyil : 1:1:1/2 (33 °)
Çim biçmenin özel şev makinesi ile yapıldığı yerlerde max. .meyil : 1:2 (27 °)
Çim biçmenin uygun tip traktörlerle çekilen çim biçme : 1:3 (18 °)
makineleriyle yapıldığı yerlerde
Profesyonel amaçlarla kullanılmayacak, genel spor sahalarında mutlak bir düzlük gerekmez; bu durum ciddi drenaj sorunları da yaratabilir. Spor sahasının her tarafından yaklaşık 1:80'lik meyil en iyisidir. Bu meyil 1:50'ye kadar düşebilir. Çok engebeli ve kayalık yerlerde spor sahası tesisi zorunlu olduğu takdirde meyil 1:40'ı geçmemelidir.

Çim alanlarının ıslahında veya toprak karışımlarının hazırlanmasında çeşitli maddeler kullanılabilir. Bunlar arasında ahır gübresi, peat , perlit, yaprak çürüntüsü değişik kompostlar sayılabilir. Ahır gübresi; organik gübrelerin en önemlilerinden birisidir. Genellikle tüm çiftlik hayvanlarının katı ve sıvı dışkıları ile yataklık olarak kullanılan sap saman karışımı ahır gübresi olarak kabul edilir.
Peat (turba ,torf);Su altındaki yetişen bitkilerin havasız koşullarda kısmen ayrışması ile oluşmuş organik bir materyaldir. Peat çok yağışlı,yüksek nemli ve yazları serin geçen bölgelerde zengin yataklar halinde bulunur. Dünya peat rezervlerinin büyük bir bölümü Rusya ,Kanada ve İskandinav ülkeleridir. Yurdumuzda Bolu -yeniçağ, Kayseri,Kahramanmaraş ve bazı karadeniz illerimizde sınırlı rezervler bulunmaktadır. Peat kuru ağılığının 20 katı su tutma kapasitesine sahiptir. Azotça zengin diğer besin maddelerince fakirdir. Asit karakterde olan peat kireç ile nötr hale getirilebilir. Peat içerisinde yabancı ot tohumu ile zararlı ve hastalık etmenlerinin bulunmaması en önemli özelliklerinden birisidir.
Perlit; Volkanik kökenli bir alimino -silikatdır. Su tutma kapasitesi yüksek değildir. Buna karşılık havalandırma kapasitesi oldukça yüksektir. Perlitte hiçbir- besin maddesinin bulunmadığı kabul edilir. Ağır topraklarda yüzeye 1- 3 cm kalınlığında serilen perlit (10-30 m3/da) daha sonra üst toprakla iyice karıştırılır.
Yaprak çürüntüsü;Orman alanlarda dökülen yaprakların doğal ayrışması ile oluşur. Koyu kahverengi ,ince parçalar halindeki bu çürüntü .humusça ve bitki maddelerince zengindir. Çim alanlarda kullanılabilecek en iyi toprak ıslah edici maddelerden birisidir.özellikle kayın yapraklarından oluşan çürüntüler tercih edilir.Elenmiş veya ayrışmamış yapraklardan temizlenen çürüntü toprağa verilmeden önce fumige edilmelidir. Dekara 2-5 ton çürüntü atılması uygundur.

Üst toprak katmanı değişik şekillerde ıslah edilen veya yeni bir karışım kullanılan alanlarda bu toprağın serilmesi ve drenaj sistemi ile birleştirilmesi büyük önem taşır.
Genel olarak drenaj borusu üzerindeki kum + çakıl tabakası hendek şeklinde üst toprak tabakası ile birleştirilmesi halinde drenaj sistemi bağlantısı büyük önem taşır.
Çim alanlarda sıkça kullanılan toprağın 70-100 cm derinliğine 5-7 m aralıklarla yerleştirilen ve ana kanala kaburga veya dik bir şekilde bağlanan lateral boruların hemen üstüne 10 cm çakıl serilir.Çakıl tabakası ile drenaj borusu bağlantısı yapılır.Üste serilen 5 cm lik kaba kum 30 cm lik toprak karışımı ile sistem tamamlanır.
GÜBRELEME
Çim bitkileri normal büyüme ve gelişmeleri için 16 elemente ihtiyaç duyarlar. Bu elementlerden azot (N) .fosfor (P) ,potasyum(K),kalsiyum(Ca).Magnezyum (Mg) ve Kükürt(S) "ün bitkiler tarafından topraktan alınmaları zorunludur. Asit topraklarda kalsiyum ve magnezyumun karşılanması için kireçleme yapılmalıdır. Toprak asitliliğine göre dekara 200-500-kg öğütülmüş kireç uygulaması yeterlidir. Kükürt ise çoğu fosforlu gübrenin bünyesinde bulunur. Bitkilerin ihtiyaç duyduğu bitki besin maddeleri suni gübreler veya organik gübreler ile karşılanabilir. Organik gübreler toprak İslah edici özelliğe sahiptir. Bol organik madde atılan topraklara azot gübresi çok az veya hiç atılmamalıdır.
TOPRAK FUMİGASYONU
Toprakta bulunan çeşitli hastalık etmenleri , tel kurtlar, nematot vb. canlılar yanında yabancı ot tohumları ve bitkisel organları kontrol amacı ile fumiğasyon oldukça yaygın kullanılan bir işlemdir. Toprak hazırlığı bitiminden sonra yapılır. Fumiğe edilecek alan naylon örtü ile kaplanır. Uygun olan fumigant örtü altına konur. Artü etrafı toprak ve taş parçalan ile kapatılarak gaz çıkışı engellenir. Fumiğasyon süresi 1 -2 gündür. Daha sonra örtü açılarak toprak havalandırılır.

Çim tohumları büyüklük ve şekil yönünden farklılıklar gösterirler. Agrostis türleri , tohumlarının küçüklüğü ile tanınır. tohum küçüklüğü açısından Agrostis türlerini Poa , Cynodon , Phleum .Festuca ve lolium türleri takip eder.
Ekimde kullanılacak çim tohumunun kalitesi önemlidir. Diğer kültür bitkilerinde olduğu gibi çim ekiminde fiziksel ve biyolojik değerleri yüksek sertifikalı tohumların kullanılması başarı için gereklidir. Kurallara göre çim bitkileri çeşitlerinin tescil ettirilmeleri zorunludur. Tescili olmayan çeşitlerin sertifikasyonu yapılamaz.
Çim ekiminde genellikle sertifikalı tohumluk kullanılır. Orijinal ve anaç tohumluklarının bulunması zor ve fiyatları yüksektir.
Tohumlar canlılıklarını yıldan yıla kaybederler . özellikle nemli ortam ve yüksek sıcaklık çimlenme üzerine olumsuz etkide bulunur. Lolium , Poa ve Agrostis tohumları biraz daha uzun süre canlılıklarını korurlar. Festuca rubra tohumları diğer türlerden daha kısa ömürlüdür. Normal ambarlarda depolanan bu tohumların 2- 3 yıl içerisinde çimlenme özelliği büyük ölçüde azalır. Üretim yılı eski ve nemlenme , kötü depolama belirtileri gösteren tohumlar ekim öncesinde en azından çimlenme oranı yönünden kontrolden geçirilmelidir.

slm
sitenize yeni giriş yaptım.ÇİM SAHALARA ÇİM EKİMİ İÇİN ÖNERİLİERİNİZİ BEKLİYORUM .ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER.

Sitemize hoşgeldiniz. size daha faydalı olabilmemiz için sorularınızı daha özelleştirerek sorarmısınız.

Yukarıdaki sorunuzun cevabı, bu sayfalarda yazdığımız yani "çim alanlar yapım ve bakım" ana başlıklarındaki mesajları öncelikle okumanızı tavsiye etmek olacaktır.

__________________
Bahcesel.com, işini seven, mesleğine gönül verenlerin sitesidir.
Bahcesel'in tüm imkanlarından tam olarak sadece BAHCESEL ÜYELERİ faydalanmaktadır.
Üye olmak ücretsiz! Şimdilik...

Selami bey gübreleme olayına bende katkı yapayım dedim. Çim bitkisi dekara biçim adetine göre değişmek kaydı ile Aylık 3biçimde dekara 22 kg 4 biçimde ise 27 kg Azot harcar Bunu ihtiyaca ve toprak tahliline uygun olarak 21 günde 1 uygulama şeklinde yıllık uygulayabilirsiniz Genel olarak ise
N P K Ca Mg
3 biçim 22 16 14 8 4

4 biçim 27 18 16 10 5
M2 de en fazla besin maddesi kaldıran bitkilerden birisidir. Ayrıca gübreleme fosfor yılda iki defa (bence uygun olanı) Sonbaharda ve erken ilkbaharda olmak üzere 2 defada uygulaması uygun olur. Tek uygulama düşünülüyor ise erken ilkbaharda verilmesi uygundur. Potasyumuda aynı sistemle uygulama yapabiliriz. Bunları kompoze gübrelerle birliktede uygulayabiliriz.kalsiyumu ise ya selami beyin dediği sistemle tarla kireci ile veya kalsiyumlu gübre ile uygulama yapılır.
Çimlerde en fazla görülen iz element eksikliği ise renk pigmentine etki eden demir elementidir. Çinko eksikliği var ise büyüme durgunluğu yaşanmaktadır saygılarımla